بررسی مولفه‌های تربیت اخلاقی و شفقت نبوی در مثنوی معنوی و نقش آن در معنویت‌درمانی و انسجام امت اسلامی

در عصر بحران‌های اخلاقی و روانی جوامع اسلامی، بازخوانی منابع عرفانی چون مثنوی معنوی می‌تواند بستری برای بازسازی فردی و اجتماعی فراهم آورد. این مقاله با هدف بررسی مولفه‌های تربیت اخلاقی و شفقت نبوی در مثنوی معنوی، به تحلیل نقش این آموزه‌ها در معنویت‌درمانی و تقویت انسجام امت اسلامی می‌پردازد.روش تحقیق به‌صورت تحلیل محتوای کیفی و رویکرد تفسیری انجام شده است. مفاهیمی چون عشق، شفقت، بخشش، و خودشناسی در مثنوی، با الهام از سیره پیامبر اعظم (ص)، به‌عنوان الگوهای تربیتی اخلاقی بررسی می‌شوند. در بخش تطبیقی، برخی دیدگاه‌های معنویت‌محور از منابع غیر اسلامی نیز به‌صورت محدود و تحلیلی مورد اشاره قرار می‌گیرد تا نشان داده شود که مفاهیم شفقت و درمان معنوی، در سطح جهانی قابل فهم و کاربردی‌اند.نوآوری این پژوهش در پیوند میان عرفان اسلامی و رویکردهای معنویت‌درمانی است که می‌تواند الگویی کاربردی برای تربیت نسل جوان، مشاوره معنوی، و تقویت انسجام اجتماعی در جوامع اسلامی ارائه دهد.