الاسس النظریة للوحدة الاسلامیة ومقوماتها فی القرآن الکریم وسنة النبی (ص)

پژوهش حاضر با رویکردی تحلیلی-توصیفی به واکاوی مبانی نظری وحدت اسلامی و مولفه‌های بنیادین آن در دو منبع اصلی شریعت، یعنی قرآن کریم و سنت پیامبر اکرم (ص)، می‌پردازد. وحدت اسلامی، به عنوان یک اصل حیاتی و زیربنایی، پاسخی حکیمانه به معضل دیرینه‌ی تفرقه و تشتت در امت اسلامی است. این مقاله با استناد به آیات محکمات قرآن و سیره نبوی، محورهای اصلی وحدت را تبیین می‌کند؛ از جمله توحید به عنوان اساسی‌ترین عامل انسجام، قرآن به مثابه ریسمان نجات‌بخش الهی، و اخوت ایمانی به عنوان پیوند قلبی میان مومنان. همچنین، با بررسی سنت پیامبر (ص)، نمونه‌های عملی همچون عقد اخوت و صحیفه مدینه به عنوان الگوهای کارآمد برای هم‌گرایی مورد تحلیل قرار می‌گیرند. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که وحدت اسلامی صرفاً یک مفهوم سیاسی یا اجتماعی نیست، بلکه ریشه در مبانی اعتقادی و عبادی دارد و تحقق آن، ضامن حفظ هویت و اقتدار امت اسلامی در مواجهه با مشکلات و تهدید های داخلی و خارجی، در طول اعصار خواهد بود.