کارکرد قدرت نرم(soft power) در سیره پیامبر اسلام (ص) : بررسی تاثیر دیپلماسی صلح بر گسترش اسلام

قدرت نرم، مفهومی نوین در تحلیل نفوذ اجتماعی و فرهنگی رهبران است که بر اقناع، جذابیت و مشروعیت اخلاقی تکیه دارد. مقاله حاضر با تکیه بر آموزه‌های اسلامی و داده‌های تاریخی، به واکاوی چگونگی تحقق قدرت نرم در سیره نبوی می‌پردازد. پیامبر اسلام (ص) به‌عنوان نمونه‌ای کم‌نظیر از رهبری نرم‌افزارمحور، با بهره‌گیری از ابزارهایی چون مدارا، گفت‌وگوی مسالمت‌آمیز، آموزش فرهنگی، دیپلماسی دینی و احترام به کرامت انسانی، توانست هم‌گرایی اجتماعی و گسترش سریع اسلام را محقق سازد. در این راستا، مفاهیم قرآنی چون حکمت، موعظه حسنه و جدال احسن به‌ مثابه زیرساخت نظری قدرت نرم نبوی نقش‌آفرینی کرده‌اند. مقاله حاضر با رویکردی کیفی و تحلیلی، به بررسی مولفه‌های قدرت نرم در سیره پیامبر اکرم (ص) می‌پردازد و آن را با دیدگاه‌های نظریه‌پردازانی چون نای، برگر، مورگان و رابینسون تطبیق می‌دهد. یافته‌ها نشان می‌دهد که مدل نبوی در حوزه تعاملات اجتماعی و بین‌المللی، الگویی اصیل برای دیپلماسی فرهنگی، تثبیت مشروعیت و تعامل میان‌تمدنی محسوب می‌شود.