'مفهوم وحدت و امت در آموزه‌های پیامبر اکرم (بر اساس روایت اهل سنت)'

وحدت و امت دو واژۀ متفاوت اما ملازم یک‌دیگرند. این تلازم را هم در آیات قرآن کریم می‌توان مشاهده کرد و هم در گفتار و سیرۀ عملی نبی اکرم.قرآن کریم طرح 'امت‌واحده' را داده و وحدت و یکپارچگی را از خصائص امت اسلامی برشمرده است. حضرت رسول نیز در روایاتی که از ایشان در منابع صحیح موجود است، فرموده که هیچ فضلی عرب بر عجم و عجم بر عرب ندارد مگر با تقوا.پیامبر اسلام این ایده و نظریه را در عمل نیز پیاده فرمود. ایشان بر تمام معیارهای رایج آن زمان که مشتمل بر قبیله و قوم‌گرایی، آپارتاید جنسیتی، تعصب بغیض منطقه ای و از این قبیل بود، خط بطلان کشید. بر این اساس سلمان فارسی را از اهل بیت دانست و بلال حبشی سیاه پوست را موذن خاص خود کرد و از صهیب رومی تجلیل بسیار نمود و به او جایگاه والا بخشید. ایشان با اقوام و نژادهای مختلف رابطۀ خویشاوندی بر قرار کرد و وصف گرانبهای 'مادرمومنان' را جهانی ساخت. در میان امهات المومنین، خدیجه و عایشه عرب بودند ماریه از اقباط مصر و صفیه از بنی اسرائیل.زمانی که به مدینۀ منوره هجرت کرد با بستن عقد اخوت میان مهاجر و انصار میان آنها وحدت ایجاد کرد و از طریق پیمان معروف به 'پیمانه‌مدینه' در بین پیروان ادیان ابراهیمی یکپارچگی ایجاد کرد.این تحقیق پاسخی در خور به این سوال ارائه می‌کند که چه رابطه‌ای میان وحدت و امت در آموزه‌های پیامبر وجود دارد و چگونه می‌توان به این هدف دست یافت. یافته‌های تحقیق که به روش کتابخانه‌ای به انجام رسیده نشان از پیوند نا گسستنی امت و وحدت دارد و هر کسی که خود را از جملۀ امت اسلامی می‌داند ناگزیر باید خویشتن را مقیّد به وحدت داشته باشد.