منطق فازی برای آگاهی موقعیتی: یک مرور نظام‌مند

آگاهی موقعیتی، قابلیت شناختی عامل‌های انسانی و مصنوعی برای درک، فهم و پیش‌بینی وضعیت موجود در یک محیط است. سیستم‌های آگاهی موقعیتی با به‌کارگیری روش‌ها، مدل‌ها و رویکردهای محاسباتی، هدف پشتیبانی از آگاهی موقعیتی عامل‌های انسانی و مصنوعی را برای ارزیابی، ردیابی و پیش‌بینی موقعیت‌های بحرانی دنبال می‌کنند. فرمالیسم‌های منطق فازی به دلیل قابلیت مواجهه با عدم قطعیت‌ها و در عین حال ارائه مدل‌های قابل درک از موقعیت‌ها و تصمیم‌ها برای عامل‌ها، به طور گسترده در سیستم‌های آگاهی موقعیتی مورد استفاده قرار گرفته‌اند. این مقاله، با به کارگیری روششناسی prisma و با تحلیل 139 مقاله، یک مرور نظام‌مند، بی‌طرفانه و به‌روز از ادبیات موضوع مرتبط با منطق فازی برای آگاهی موقعیتی از سال 2010 تا 2025 ارائه می‌دهد. همچنین یک بحث عمیق در مورد چالش‌های اساسی باز و جهت‌گیری‌های پژوهشی آتی ارائه شده است.