ترمیم دال های رویه بتنی با روش ترکیبی اسپری باکتری و محلول فیلینگ

شرایط محیطی و ترافیکی باعث آسیب های بهره برداری به سطح رویه بتنی می‌گردد. ترک‌های ناشی از انقباض پلاستیک (بروز در ساعات اولیه بعد از بتن‌ریزی) با عرض 0.3 تا 1میلیمتر، ترک‌های ناشی از بارگذاری و ترک‌های دوام، ترک‌های رایج در رویه های بتنی می‌باشند. این ترک‌ها می‌تواند منجر به نفوذ پذیری رویه بتنی متاثر از عوامل محیطی مهاجم شده و بر آسیب‌های آینده نیز تاثیر بگذارد. برای ترمیم این ترک‌ها می‌توان سه رویکرد را در نظر گرفت: 1- (بدون اقدام) 2- (درزگیری ترک) 3- (خودترمیمی). خودترمیمی را می‌توان با افزودن باکتری‌ها به شکل اسپور، میکروکپسول‌ها در داخل بتن به عنوان یک راهکار انجام داد. اما نوآوری در فرآیند خودترمیمی می‌تواند با پخش اسپری باکتریایی روی بتن سخت شده منجر به ترمیم ترک های رویه بتنی گردد. در این تحقیق، به منظور ترمیم ترک‌ها، از اسپری باکتری sporosarcina pasteurii به شکل اسپور با غلظت cfu /ml 106*1.4 به همراه محلول محلول فیلینگ حاوی پودر کلرید کلسیم در 4 سری هفتگی در سطوح پارکینگ بتنی jpcp با عرض ترک‌های 0.15 تا 1.15 میلی‌متر مورد بررسی قرار گرفته است. به منظور ارزیابی وضعیت ترسیب و ترمیم ترک ها، از آزمون های میکروسکوپی و شیمیایی و شاخص ترمیم عرض/ حجم ترک (cwh /cvh ) استفاده شده است. در نمونه دال بتنی تا عرض 1.15 میلی متر پس از 4 هفته عملیات اسپری، 100% ترمیم ترک ایجاد شده است. اثرات ترمیم و تولید کریستال‌های کلسیت به صورت بصری و آزمون های تکمیلی sem/map و eds مشاهده شده است. عملکرد ترمیم ترک در دال بتنی پارکینگ به ترتیب بر اساس شاخص های (cwh/cvh)، %96 و 98.4% محاسبه شده است. با توجه به نتایج مشخص گردید از شاخص cwh برای ارزیابی عملکرد خودترمیمی ترک های سطحی رویه بتنی (ترک های جمع شدگی) و برای ترک های عمیق (ناشی از بارگذاری) از شاخص cvh استفاده شود.