بررسی تحلیلی اثر فاصله خاموت بر کاهش مقاومت تیرهای بتنی مسلح در سطوح مختلف خوردگی به کمک شبکه عصبی gs-gmdh

خوردگی میلگرد در تیرهای بتن مسلح یکی از مهم‌ترین عوامل کاهش ظرفیت باربری و دوام این اعضا محسوب می‌شود و می‌تواند باعث کاهش سطح مقطع میلگرد و در نتیجه کاهش مقاومت پیوستگی آن با بتن شود. بررسی‌های پارامتریک بر روی تیرهای بتن مسلح تحت خمش چهار نقطه‌ای، نشان‌دهنده تاثیر معنی‌دار فاصله خاموت‌ها و شدت خوردگی بر رفتار سازه‌ای این اعضاست. افزایش درصد خوردگی سبب افت پیوسته مقاومت خمشی و شاخص شکل‌پذیری شده و به‌دنبال آن ظرفیت جذب انرژی سازه کاهش می‌یابد. در مقابل، کاهش فاصله خاموت‌ها با محدودسازی عرض ترک‌های ناشی از خوردگی، موجب کاهش ظرفیت خمشی می‌گردد. بر مبنای داده‌های آزمایشگاهی حاصل از یک پژوهش انجام شده با سطوح خوردگی و فواصل مختلف خاموت، مدلسازی و پیش‌بینی ظرفیت خمشی با استفاده از شبکه عصبی چندلایه نوع gs-gmdh توسعه یافت. این شبکه توانست روابط غیرخطی میان پارامترهای ورودی شامل «فاصله خاموت» و «درصد خوردگی» و خروجی‌ مقاومت خمشی را با دقت بالا مدلسازی نماید. مقایسه آماری نتایج پیش‌بینی با مقادیر اندازه‌گیری‌شده نشان می‌دهد که افزایش تعداد لایه شبکه می تواند خطای متوسط (mae و rmse) را کاهش داده و سبب بهبود ضریب رگرسیون (r²) شود.