بررسی و مقایسه رفتار فوق‌روان‌کننده‌های پلی‌کربوکسیلات اتر با عملکرد معمولی و حفظ‌کننده اسلامپ طولانی‌مدت در بتن

این پژوهش به بررسی و مقایسه عملکرد دو نوع فوق‌روان‌کننده پلی‌کربوکسیلات اتر، شامل نوع با عملکرد معمولی (na-pce) و نوع حفظ‌کننده اسلامپ بلندمدت (sr-pce)، در بتن‌های معمولی (cc) و خودتراکم (scc) می‌پردازد. آزمایش‌ها با هدف ارزیابی فنی، اقتصادی و اجرایی این افزودنی‌ها طراحی شدند. نتایج نشان داد که برای رسیدن به روانی اولیه مشابه، مقدار مصرفی sr-pce به‌طور میانگین 50 تا 55 درصد بیشتر از na-pce است. در عوض، sr-pce توانست اسلامپ بتن را تا بیش از 90 دقیقه بدون نیاز به افزودن مجدد حفظ کند؛ در حالی که na-pce پس از افت روانی، تنها با مصرف مجدد قابل بازیابی بود.در پروژه‌هایی با زمان حمل کوتاه تا متوسط (کمتر از 45 دقیقه) یا زمانی‌که امکان افزودن مجدد روان‌کننده در محل اجرا وجود دارد، استفاده از na-pce می‌تواند تا 10 تا 15 درصد کاهش در مصرف کلی افزودنی و تا 50 درصد صرفه‌جویی نسبت به مصرف اولیه sr-pce ایجاد کند. این مزیت، به‌ویژه در پروژه‌های نزدیک به سایت یا دارای نیروی فنی مجرب، اهمیت بیشتری می‌یابد .در مقابل، sr-pce گزینه‌ای ایمن و پایدار برای شرایط سخت اجرایی، حمل‌ونقل طولانی، یا کارگاه‌های فاقد امکان مدیریت مصرف مجدد است. به‌طور کلی، این مطالعه نشان می‌دهد که انتخاب هوشمندانه بین na-pce و sr-pce باید بر پایه الزامات فنی پروژه، شرایط کارگاهی، مهارت نیروی انسانی و ملاحظات اقتصادی صورت گیرد.