بررسی عملکرد ژاکت های فولادی در بهسازی ورزشگاه یکصد هزارنفری آزادی

روشهای متنوعی همچون تقویت اعضای سازه ای ضعیف(با استفاده از روشهای مختلف از جمله ژاکت فولادی، frp و ...) ، اضافه کردن اجزای سازه ای(دیوار برشی فولادی و بتنی، بادبندهای فولادی و کمانش ناپذیر و ...). تغییر کاربری سازه را می توان برای بهبود عملکرد لرزه ای سازه نام برد. ورزشگاه بزرگ آزادی به عنوان بزرگترین ورزشگاه کشور با گذر نزدیک 50 سال از عمر خود به دلیل عوامل جوی و انسانی، فرسودگی تاسیسات و عدم نگهداری و مراقبت در طول زمان دیگر ایمنی لازم برای برگزاری مسابقات را ندارد. با توجه به ضعف های در نظر گفته شده ، از آنجا که استفاده از ژاکت فولادی، هم موجب افزایش مقاومت بتن به دلیل ایجاد محصور شدگی می شود، و همچنین ضعف خمشی ناشی از طول وصله ناکافی را جبران می کند، به عنوان روش مقاوم سازی بخش سازه ای ورزشگاه برگزیده شد. به منظور ارزیابی عملکرد لرزه ای سیستم مقاوم سازی ابتدا مدلسازی سه زون از 72زون سازه مطابق نقشه ها در نرم افزار etabs انجام گرفته و مورد ارزیابی لرزه ای قرار گرفتند. به منظور بررسی دقیق تر رفتار سازه، دو ستون از آن را به روش اجزای محدود مدلسازی کرده و مقایسه ای بین حالت وجود وعدم وجود ژاکت های فلزی انجام گرفته است. نتایج نشان داد که استفاده از ژاکت فولادی باعث بهبود بیشینه برش قابل تحمل و افزایش شکل پذیری شده اند. هم چنین هرچه محصورسازی اجزای سازه ای بهتر باشد مقاومت وشکل پذیری مناسب تری خواهیم داشت.