نانوشیمی در آموزش شیمی متوسطه دوم: رویکرد تحلیلی تطبیقی- مفهومی بر پایه نظریه‌ی یادگیری

نانوشیمی یکی از کلیدهای ورود به علوم نوین در عصر جدید است و آشنایی نسل جدید با این فناوری ضروری است. در بسیاری از نظام‌های آموزشی، از جمله ایران، مفاهیم نانوشیمی هنوز جایگاه نظام‌مند و برجسته‌ای در برنامه درسی شیمی دبیرستان ندارند و آموزش محدود به مباحث کلاسیک است. هدف این پژوهش کیفی، تحلیل محتوای کتاب‌های شیمی متوسطه دوم ایران و مقایسه آن با برنامه‌های درسی چند کشور (آلمان، اسپانیا، کرواسی، یونان و ترکیه) و تحلیل بر اساس نظریه یادگیری معنادار آزوبل بود. نتایج نشان داد که کتاب‌های شیمی ایران فاقد اشاره مستقیم به مفاهیم نانوشیمی هستند، اما برخی مباحث موجود ظرفیت ورود دانش‌آموزان به مفاهیم نوین را دارند. بررسی تطبیقی تاکید کرد که ادغام موفق نانوشیمی در آموزش متوسطه نیازمند رویکرد مرحله‌ای، حمایت سیاستی و پیوند نزدیک میان مدرسه، دانشگاه و صنعت است. بهره‌گیری از چارچوب نظری آزوبل امکان ادغام معنادار و پایدار این مفاهیم و ارتقای کیفیت یادگیری دانش‌آموزان را فراهم می‌کند.

nanochemistry in secondary school chemistry education: a comparative-conceptual analytical approach based on learning theory

nanochemistry is one of the keys to entering modern sciences in the modern era, and it isessential for the new generation to be familiar with this technology. in many educationalsystems, including iran, nanochemistry concepts still do not have a systematic andprominent place in the high school chemistry curriculum, and education is limited toclassical topics. the aim of this qualitative research was to analyze the content of iranianhigh school chemistry textbooks and compare it with the curricula of several advancedcountries (germany, south korea, and finland) and analyze it based on ausel's theory ofmeaningful learning. the results showed that iranian chemistry textbooks lack directreferences to nanochemistry concepts, but some existing topics have the capacity tointroduce students to new concepts. the comparative study emphasized that the successfulintegration of nanochemistry into secondary education requires a phased approach, policysupport, and close links between school, university, and industry. using ausel's theoreticalframework allows for meaningful and sustainable integration of these concepts andimproving the quality of students' learning