مطالعه تطبیقی پیوند علم شیمی و نانو در برنامه ریزی درسی شیمی دبیرستان

این پژوهش با هدف تلفیق آموزش علم و فناوری نانو در برنامه درسی شیمی دوره دبیرستان و ارائه راهکارهای عملی مبتنی بر مطالعه تطبیقی تجارب کشورهای پیشرو (ایالات متحده و استرالیا) انجام شد. روش پژوهش توصیفی-پیمایشی بوده و داده‌ها از طریق مطالعه اسنادی و مصاحبه ساختاریافته با 25 متخصص برنامه‌ریزی درسی، آموزش شیمی و فناوری نانو گردآوری و با استفاده از تحلیل محتوای کیفی تجزیه و تحلیل شد. یافته‌ها نشان داد که برنامه‌های درسی کشورهای پیشرو، آموزش نانو را به صورت ساختاریافته، فعال‌محور و میان‌رشته‌ای از سطوح پایه دنبال می‌کنند، در حالی که برنامه درسی شیمی ایران با خلا آشکاری در این زمینه مواجه است. بر این اساس، چهار طرح درس با عناوین «آشنایی با جهان نانو»، «نانوذرات و تغییر خواص»، «نانولوله‌های کربنی» و «ابزارهای دنیای نانو» طراحی و از دیدگاه 87 درصد متخصصان، مناسب و قابل اجرا ارزیابی شد. در نهایت، نتیجه‌گیری شد که تلفیق آموزش نانو در برنامه درسی شیمی ایران نه تنها امکان‌پذیر و ضروری است، بلکه موفقیت آن مستلزم بازنگری در برنامه درسی، توانمندسازی معلمان و توسعه منابع آموزشی است و طرح‌درس‌های ارائه‌شده می‌تواند به عنوان نقشه راهی عملی برای سیاست‌گذاران و برنامه‌ریزان درسی مورد استفاده قرار گیرد.

a comparative study of the connection between chemistry and nanoscience in high school chemistry curriculum planning

this study aimed to integrate nanoscience and nanotechnology education into the highschool chemistry curriculum and provide practical solutions based on a comparative studyof the experiences of leading countries (the united states and australia). the researchmethod was descriptive-survey and data were collected through document study andstructured interviews with 25 experts in curriculum planning, chemistry education, andnanotechnology and analyzed using qualitative content analysis. the findings showed thatthe curricula of leading countries follow nanotechnology education in a structured, active,and interdisciplinary manner from basic levels, while the iranian chemistry curriculum facesa clear gap in this field. accordingly, four lesson plans were designed with the titles'introduction to the nano world', 'nanoparticles and changing properties', 'carbonnanotubes', and 'tools of the nano world' and were evaluated as appropriate andapplicable by 87% of the experts. finally, it was concluded that integrating nanotechnologyeducation into the iranian chemistry curriculum is not only possible and necessary, but itssuccess requires a revision of the curriculum, teacher empowerment, and development ofeducational resources. the presented lesson plans can be used as a practical roadmap forpolicymakers and curriculum planners.