تاثیر و نقش شعر و ادبیات در آموزش الهیات

این پژوهش به بررسی نقش و تاثیر شعر و ادبیات فارسی در آموزش مفاهیم الهیاتی می‌پردازد. شعر و ادبیات به‌عنوان یکی از موثرترین ابزارهای انتقال معارف دینی، نقش بی‌بدیلی در تفهیم، تعمیق و ماندگاری آموزه‌های الهیاتی ایفا کرده‌اند. انسان از بدو تولد با دو چیز گره میخورد یکی دین و دیگری ادبیات و تا پایان مرگ با این دو سر رو کار دارد این مقاله با روش توصیفی-تحلیلی و با مراجعه به متون کهن ادبی و الهیاتی، به تبیین چگونگی کاربرد زبان شاعرانه در تسهیل درک مفاهیم پیچیده کلامی، عرفانی و اخلاقی پرداخته است. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که شعر با ویژگی‌هایی چون تصویرسازی، موسیقی کلام، کاربرد استعاره و نماد، و ایجاد تاثیر عاطفی، توانسته است پلی میان متون الهیاتی پیچیده و مخاطب عام باشد. آثار شاعران بزرگی چون مولانا، حافظ، سعدی، عطار و سنایی نمونه‌های برجسته‌ای از این کارکرد هستند. نتایج نشان می‌دهد که بهره‌گیری از ادبیات در آموزش الهیات می‌تواند به افزایش انگیزش، درک عمیق‌تر، و ماندگاری بیشتر مفاهیم دینی منجر شود.