بررسی عوامل اثرگذار در تدریس و انتقال مفاهیم و روش مطلوب و موثر در آموزش قرآن

قرآن به عنوان کتاب دین اسلام، از جمله دروسی است که در مدارس و دانشگاه‌ها تدریس می‌شود و به دلیل داشتن محتوای عمیق و دقیق در جنبه ها و موضوعات مختلف از جمله مباحث تربیتی، از ظرافت بالایی برخوردار است. از این رو، تدریس قرآن باید بگونه‌ای باشد که علاوه بر توان بخشی فراگیران در قرائت آیات، در معرفت بخشی و مهندسی سبک زندگی آنان نیز مفید و موثر واقع شود. رسیدن به چنین اهدافی، نیازمند توجه به نوع تدریس و مراحل و مقاصد آن است که باید آن را از آموزش دیگر دروس متمایز کند. این مقاله به روش توصیفی- تحلیلی به دنبال تبیین شیوۀ موثر در تدریس و آموزش قرآن کریم در مدارس است. بر اساس یافته ها معلوم شد هر چند هنوز شیوه ای مورد پذیرش همگان رسمیت نیافته است، ولی می توان با تکیه بر روشی که مراحل پیش از تدریس، حین تدریس و پس از تدریس را شامل شود، تکیه داشت، به گونه ای که معلم برخوردار از زبان و شیوۀ تدریس مناسب و اثرگذار بوده و عامل به مفاهیم باشد، شخصیت مخاطبین را حفظ و اشتیاق به مطالب را با‌ اخلاق مناسب در آنها ایجاد و شرایط محیطی و روانی را زمینه سازی کند. البته قبل از این کار‌ها معلم باید آگاهی لازم را نسبت به ویژگی‌های کتاب خدا و انسان‌ها کسب کند.