نقش کارورزی در توانمندسازی دانشجومعلمان برای «مدیریت گفت‌وگوهای چالشی» در کلاس معارف اسلامی

در سپهر تربیت دینی معاصر، کلاس معارف اسلامی از جایگاه انتقال یک‌سویه مفاهیم به عرصه «رویارویی گفتمانی» و «تعامل انتقادی» تبدیل شده است. این گذار پارادایمی، «مدیریت گفت‌وگوی چالشی» را به ضرورتی اجتناب‌ناپذیر بدل ساخته. این مقاله با روش توصیفی-تحلیلی و اتکا به مبانی «الهیات عملی» و «تربیت انتقادی»، ظرفیت‌های نهاد «کارورزی» را در توانمندسازی دانشجومعلمان واکاوی می‌کند. کارورزی به عنوان «زیست‌جهان آموزشی» عمل می‌کند که در آن نظریه و عمل در دیالکتیکی سازنده قرار می‌گیرند. یافته‌ها نشان می‌دهد کارورزی با ایجاد فضایی برای «مشاهده تاملی»، «تمرین راهبردی» و «تامل انتقادی هدایت‌شده»، به کسب شایستگی‌های حرفه‌ای از جمله «سواد شبهه‌شناختی»، «چیرگی در شیوه‌های استدلالی-عقلانی»، «فنون ارتباط اخلاقی-عاطفی»، «ایجاد فضای امن دیالوژیک» و «توانمندسازی هیجانی-روانی» می‌انجامد. مقاله با ارائه «الگوی عملیاتی چهارفازی» مشتمل بر مراحل «آماده‌سازی نظری-روانی»، «مشاهده هدفمند»، «تمرین تدریجی» و «تامل گروهی هدایت‌شده»، راهکارهایی برای بازطراحی برنامه‌های کارورزی ارائه می‌دهد. هدف نهایی، تربیت «معلم-مصلح گفتمانی» است که قادر به تبدیل چالش‌های فکری به فرصتی برای تعمیق ایمان در فضایی گفت‌وگومحور باشد.