کاربرد فناوری‌های نوین در آموزش الهیات: فرصت‌ها و چالش‌ها

آموزش الهیات در عصر حاضر با چالش‌ها و فرصت‌های متعددی روبه‌روست که ناشی از ورود فناوری‌های نوین به عرصه‌های علمی و فرهنگی است. پژوهش حاضر با رویکرد تحلیلی انتقادی و روش اسنادی به بررسی پنج فناوری اصلی شامل رسانه‌های دیجیتال، آموزش مجازی و سامانه‌های مدیریت یادگیری (lms)، هوش مصنوعی، شبکه‌های اجتماعی و واقعیت افزوده و مجازی پرداخته است. زمینه پژوهش، نیاز روزافزون به بهره‌گیری از ابزارهای نوین در آموزش علوم دینی و تربیت اسلامی است؛ هدف آن تحلیل فرصت‌ها و چالش‌های این فناوری‌ها و ارائه چارچوبی جامع برای استفاده صحیح از آن‌هاست. داده‌ها از طریق مطالعه منابع داخلی و خارجی گردآوری و با روش تحلیل محتوای کیفی بررسی شدند. یافته‌ها نشان دادند که رسانه‌های دیجیتال امکان دسترسی گسترده به منابع اصیل را فراهم کرده‌اند، آموزش مجازی مرزهای جغرافیایی را از میان برداشته است، هوش مصنوعی توانسته تحلیل دقیق متون مقدس را ممکن سازد، شبکه‌های اجتماعی یادگیری مشارکتی را تقویت کرده‌اند و واقعیت افزوده و مجازی تجربه‌های دیداری و معنوی نوینی ایجاد کرده‌اند. در عین حال، چالش‌هایی همچون سطحی‌نگری، کاهش ارتباط انسانی، وابستگی به سامانه‌های هوشمند، شبهات دینی و نیاز به زیرساخت‌های پیشرفته نیز مشاهده شد. نتیجه‌گیری پژوهش تاکید می‌کند که فناوری‌های نوین باید مکمل روش‌های سنتی آموزش الهیات باشند و استفاده از آن‌ها نیازمند تقویت سواد رسانه‌ای، سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌ها و نظارت علمی و اخلاقی است. این پژوهش با ترکیب نگاه آموزشی و تربیتی، چارچوبی نوین برای تحلیل فناوری‌ها در آموزش الهیات ارائه می‌دهد.