بررسی الگوهای جهانی برای آموزش محتوای دروس الهیات و معارف اسلامی (دین و زندگی، آموزش قرآن): مطالعه تطبیقی ایران و مالزی

آموزش معارف اسلامی در نظام‌های آموزشی کشورهای اسلامی، همواره به‌عنوان یکی از ارکان اصلی شکل‌گیری هویت دینی و اخلاقی نسل‌های جوان مطرح بوده است. در این میان، کشورهای ایران و مالزی به‌دلیل تاکید بر اسلامی‌سازی آموزش و پرورش، نمونه‌های برجسته‌ای برای مطالعه تطبیقی الگوهای آموزش دینی محسوب می‌شوند. این پژوهش با روش کیفی-تحلیلی و با رویکرد تطبیقی، به بررسی الگوهای جهانی آموزش محتوای دروس الهیات و معارف اسلامی — به‌ویژه دروس «دین و زندگی» و «آموزش قرآن» — در دو کشور ایران و مالزی می‌پردازد. یافته‌ها نشان می‌دهد که ایران با رویکردی مبتنی بر جامعه‌شناسی اسلامی و آموزش های دین محور، بر تربیت انسان مسلمانِ متعهد به نظام جمهوری اسلامی تاکید دارد، در حالی‌که مالزی با الگویی چندفرهنگی و کاربردی، بر هماهنگی دین با زندگی روزمره، مهارت‌های زیستی و همبستگی ملی تمرکز کرده است. همچنین، آموزش قرآن در ایران بیشتر در چارچوب آموزش‌های رسمی و غیررسمی با تاکید بر حفظ و تجوید است، در حالی‌که مالزی با بهره‌گیری از فناوری‌های نوین و روش‌های تعاملی، قرآن را به‌عنوان منبعی برای راهنمایی عملی در زندگی ارائه می‌دهد. این پژوهش با تحلیل نقاط قوت و ضعف هر دو نظام، پیشنهادهایی برای بهبود آموزش معارف اسلامی در سطح جهانی ارائه می‌دهد.