افزایش سطح دینداری دانش آموزان دبیرستانی از طریق آموزش مفاهیم دینی

هدف این پژوهش، بررسی اثر بخشی آموزش مفاهیم دینی بر ابعاد دینداری دانش آموزان پسر سال اول دبیرستان های شهر بهبهان بود. تعداد ازمودنی ها 24 نفر بود که پس از گمارش تصادفی چند مرحله ای، 12 نفر در گروه آزمایش و 12 نفر در گروه کنترل قرار گرفتند. طرح پژوهش تجربی و از نوع نوع پیش آزمون- پس آوردن با گروه کنترل انتخاب شد و ابزار پژوهش، پرسشنامه دینداری پور یوسفی (1984) بود. در ابتدا از هر دو گروه پیش آزمون گرفته شد و سپس فقط گروه آزمایشی در معرض آموزش مفاهیم دینی شامل اصول و فروع دین به مدت 8 جلسه 75 دقیقه ای قرار گرفت و گروه کنترل مداخله ای را دریافت نکرد. پس از اتمام مداخله از هر دو گروه پس آزمون گرفته شد. تحلیل داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چند متغیره نشان داد که تفاوت معنی داری بین نمرات دینداری در دو گروه ایجاد شد، به طوری که گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل افزایش معنا داری را در میزان نمرات دینداری نشان داد. بدین ترتیب می توان نتیجه گرفت که آموزش مفاهیم دینی موجب افزایش قابل ملاحظه ای در سطح دینداری دانش آموزان دبیرستانی می شود. بر این اساس پیشنهاد می شود که در کنار برنامه های آموزشی در مدارس ، حتما به صورت شایسته ای آموزش مفاهیم دینی و تربیتی مورد توجه باشد.