آسیب‌شناسی تربیت دینی در عصر متاورس با تاکید بر آموزش قرآن کریم

تربیت دینی در نظام آموزشی اسلامی همواره جایگاهی بنیادین داشته است. هدف اصلی آن پرورش انسان‌هایی است که علاوه بر کسب دانش، به ایمان، اخلاق و مسئولیت اجتماعی پایبند باشند. در دهه‌های اخیر، تحولات فناورانه به‌ویژه در حوزه فناوری‌های دیجیتال، فضای آموزشی را دگرگون کرده است. ظهور اینترنت، شبکه‌های اجتماعی، واقعیت مجازی و اکنون متاورس، شیوه‌های یادگیری را به‌طور اساسی تغییر داده‌اند. این پژوهش با رویکرد تحلیلی–انتقادی، فرصت‌ها و تهدیدهای متاورس در آموزش قرآن کریم را بررسی می‌کند. یافته‌ها نشان می‌دهد که متاورس می‌تواند محیط‌های جذاب و تعاملی ایجاد کند، عدالت آموزشی را تقویت نماید و تجربه‌های معنوی تازه‌ای فراهم آورد. در عین حال، تهدیدهایی همچون جایگزینی تجربه معنوی حقیقی با تجربه مجازی، چالش‌های اخلاقی و فرهنگی و وابستگی بیش از حد به فناوری نیز وجود دارد. نتیجه‌گیری کلی آن است که بهره‌گیری از متاورس باید با نگاه ترکیبی و متعادل صورت گیرد؛ یعنی فناوری مکمل روش‌های سنتی آموزش قرآن باشد نه جایگزین کامل آن. این پژوهش همچنین پیشنهادهایی برای سیاست‌گذاران آموزشی، معلمان و خانواده‌ها ارائه می‌دهد تا از فرصت‌های متاورس در راستای اهداف تربیت دینی بهره‌برداری کنند و تهدیدهای احتمالی را کنترل نمایند.