نقش فهم فلسفی علم در ارتقای روش‌های تدریس معارف دینی

هدف این پژوهش بررسی این موضوع است که فهم فلسفی از ماهیت علم چگونه می‌تواند کیفیت و کارآمدی روش‌های تدریس معارف دینی را ارتقا دهد. در سال‌های اخیر، یکی از چالش‌های آموزش دینی در مدارس، فاصله میان برداشت‌های نظری از علم و نحوه انتقال مفاهیم دینی به دانش‌آموزان بوده است. فهم فلسفی علم، با روشن‌سازی نسبت عقل، تجربه و وحی، این امکان را فراهم می‌کند که معلم از سطح انتقال اطلاعات فراتر رفته و به تربیت تفکر دینی و علمی دانش‌آموزان بپردازد. این پژوهش با رویکرد توصیفی تحلیلی انجام شده و با تکیه بر منابع فلسفه اسلامی، تاریخ علم و مطالعات نوین تعلیم‌وتربیت، نقش بینش فلسفی را در تحول روش‌های تدریس معارف بررسی می‌کند. یافته‌ها نشان می‌دهد که آگاهی معلمان از مبانی معرفت‌شناختی و فلسفی علم، موجب انتخاب روش‌های فعال‌تر، تقویت گفت‌وگوهای عقلانی، ایجاد پیوند میان مفاهیم علمی و دینی و افزایش قدرت استدلال دانش‌آموزان می‌شود. همچنین فهم فلسفی علم، نگاه معلم را از آموزش دستوری و حافظه‌محور به سوی یادگیری عمیق، پرسش‌محور و مبتنی بر تامل سوق می‌دهد. بر اساس نتایج، به‌کارگیری این رویکرد می‌تواند زمینه‌ساز افزایش انسجام درسی، ارتقای هویت دینی و علمی دانش‌آموزان و بهبود کیفیت تدریس در کلاس‌های معارف دینی گردد