مقایسۀ روش‌های تدریس فعال در علوم تربیتی مدرن با روش‌های تدریس در قرآن کریم

هدف پژوهش حاضر بررسی و مقایسۀ مهم‌ترین روش‌های تدریس فعال در علوم تربیتی با روش‌های تدریس فعال در قرآن کریم است. در این مطالعه، با رویکرد کتابخانه‌ای و مقایسه‌ای، ابتدا روش‌های تدریس فعال در علوم تربیتی شامل بارش فکری، بحث گروهی، ایفای نقش، یادگیری مبتنی بر پروژه، روش حل مسئله، یادگیری مشارکتی، پرسش و پاسخ و یادگیری مبتنی بر تجربه معرفی گردید. سپس روش‌های تدریس فعال در قرآن کریم همچون طرح سوال، گفتگو و مناظره، استفاده از تمثیل و تشبیه، بهره‌گیری از داستان و روایت تاریخی، دعوت به مشاهده و تجربه و تاکید بر تفکر و تعقل استخراج شد. نتایج نشان داد که بسیاری از اصول یادگیری فعال در علوم تربیتی ریشه در آموزه‌های قرآنی دارند و قرآن کریم با بهره‌گیری از شیوه‌های پرسشگری، مناظره، تمثیل، قصه‌گویی، تجربه‌گرایی و دعوت به تفکر، مخاطب را از حالت منفعل به یادگیرنده‌ای فعال تبدیل می‌کند. همچنین مقایسه این دو دسته روش نشان داد که در علوم تربیتی بیشتر بر جنبه‌های شناختی، اجتماعی و علمی تاکید می‌شود، در حالی که قرآن کریم علاوه بر این ابعاد، بر هدایت اخلاقی و معنوی نیز تمرکز دارد. بنابراین، تلفیق روش‌های تدریس فعال مدرن با رویکردهای قرآنی می‌تواند چارچوبی جامع برای ارتقای کیفیت آموزش و پرورش و تربیت همه‌جانبه انسان فراهم آورد.