بررسی ساختار آموزش فلسفه در کتب حوزه های علمیه با رویکرد تربیت تفکر انتقادی و راهکارهای اصلاح آن

آموزش فلسفه در حوزه‌های علمیه همواره یکی از ارکان اصلی تربیت علمی و عقلانی طلاب بوده است. فلسفه در سنت اسلامی نه تنها دانشی نظری، بلکه ابزاری برای سامان‌دهی عقل، استدلال و مواجهه با پرسش‌های بنیادین تلقی می‌شود. با این حال، ساختار آموزش فلسفه در کتب درسی حوزه‌های علمیه غالباً بر محور حفظ متون، شرح‌محوری و انتقال سنتی مفاهیم استوار است. این امر موجب می‌شود که فلسفه، به‌جای آنکه بستری برای پرورش تفکر انتقادی و پرسش‌گری باشد، به دانشی بسته و غیرپویا تبدیل گردد موضوع این پژوهش، تحلیل انتقادی همین ساختار آموزشی است؛ یعنی بررسی اینکه کتب درسی فلسفه در حوزه‌های علمیه تا چه اندازه توانایی تربیت تفکر انتقادی دارند و چه اصلاحاتی برای تحقق این هدف ضروری است. همچنین می توان گفت که بهره‌گیری از اشعار قیصر امین پور در آموزش دینی پلی میان ادبیات و تربیت دینی ایجاد می کند و نشان می دهد که آموزش دینی، زمانی که با فرهنگ و هنر همراه شود، برای نوجوانان جذاب‌تر، عمیق تر و اثرگذار تر خواهد بود.