تحلیل زمینه‌ها و ضرورت‌های عاملیت هنر در رشد باورمندی‌های دین‌محور کودکان در دبستان

هنر، قابلیت ویژه‌ای در آموزش و نهادینه‌سازی ارزش‌های اخلاقی و دینی در کودکان دارد. کودکان در بستر هنر و اثربخشی‌های هنری متاثر از خلاقیت معلمان، شرایط آن را پیدا می‌کنند تا با بهره‌گیری از ابزارهای هنری، مرتبط و غیرمرتبط مفاهیم دینی را بیاموزند. فعالیت‌های هنری به کودکان کمک می‌کند تا حس زیباشناختی، نگرش‌های مثبت و باورهای معنوی خود را توسعه دهند و از فشارهای مادی زندگی آزاد شوند. این زمینه هنری در کنار آموزش دینی، بستری فراهم می‌آورد که کودکان با درک بهتر معانی دینی، به‌تدریج به رشد دین‌داری دست یابند. علاوه بر این، هنر با ایجاد فضایی امن برای بیان و تنظیم احساسات، تقویت هوش هیجانی و همدلی کودکان،می‌تواند ابزاری موثر در تربیت روحی و اخلاقی آنان باشد که در مسیر دین‌داری به آن نیازمندند. هدف از پژوهش حاضر، ادراک، ارزیابی و تبیین رابطۀ میان دو متغییر عامل هنر و ضرورت وزمینه‌هایی بطنی و برخوردار آن درترغیب و تقویت باورمندی‌های و علائق و اشتیاق تصاعدی کودکان به امر دین و ارزش‌ها و هنجارهای دینی در آنان است. این پژوهش با روش توصیفی – تحلیلی و با ابتنا بر منابع کتابخانه‌ای، محقق شده و نتایج حاصل، حاکی از آن است که ترکیب صحیح هنر و تربیت دینی نه‌تنها باعث شناخت بهتر کودکان از آموزه‌های دینی وتقویت تمایل آنان به امور معنوی می‌شود، بلکه آنها را درحفظ و تقویت باورهای دین‌محور خود توانمند می‌سازد، به‌گونه‌ای که این باورها در طول زندگی و بسترهای مختلف زیست اجتماعی آنها، تثبیت و پایدار بمانند.