واکاوی الگوی آموزش ارزش های اخلاقی در دوره تحصیلی ابتدایی کشورهای چین و ژاپن؛ درس آموخته هایی برای نظام آموزش و پرورش ایران

پژوهش حاضر با هدف واکاوی الگوهای آموزش ارزش‌های اخلاقی در دوره ابتدایی چین و ژاپن و استخراج درس‌آموخته‌ها برای نظام آموزشی ایران انجام شد. آموزش اخلاقی سنگ بنای شکل‌گیری شخصیت و تضمین پویایی جامعه است و مطالعه تطبیقی تجارب موفق کشورهایی با پیشینه فرهنگی غنی و پیشرو در آموزش ارزش‌های اخلاقی مانند چین و ژاپن می‌تواند راهنمای سیاست‌گذاری در اصلاحات آموزشی کشور باشد. این پژوهش از نوع پژوهش‌های توصیفی با رویکرد کیفی است که با استفاده از روش تحقیق اسنادی صورت پذیرفت و داده‌ها از طریق تحلیل اسناد معتبر علمی مرتبط با موضوع پژوهش گردآوری و با روش تطبیقی جرج بردی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها نشان داد که چین با رویکردی یکپارچه و ایدئولوژیک، آموزش اخلاق را با ارزش‌های سوسیالیستی و فرهنگ سنتی درهم می‌آمیزد و بر مشارکت چندبعدی تاکید دارد. ژاپن نیز با تاکید بر رشد درونی ارزش های اخلاقی، رویکردی کل‌نگر و مبتنی بر همکاری خانه، مدرسه و جامعه را دنبال می‌کند و از ارزیابی‌های استانداردشده دروس مرتبط با آموزش ارزش های اخلاقی پرهیز می‌نماید. در نهایت درس‌ آموخته های کلیدی برای اصلاحات نظام آموزشی ایران با تاکید بر دوره تحصیلی ابتدایی مشتمل بر بازتعریف برنامه درسی آموزش های اخلاقی مبتنی بر فرهنگ بومی و ادغام آن با زندگی واقعی، جایگزینی روش‌های تلقینی با گفتگو و تفکر انتقادی، ایجاد سازوکار مشارکتی یکپارچه، تغییر نظام ارزشیابی دروس مرتبط با اخلاق به فرآیندمحور و توانمندسازی معلمان به عنوان تسهیل‌گران آموزش های اخلاقی شناسایی و ارایه شد.