تحلیلی تطبیقی بر شیوه های آموزش خداشناسی در کتاب توحید مفضل

توحید مفضل، متنی بنیادین در الهیات شیعی است که حاوی بیانات امام جعفر صادق (ع) در خصوص اسرار آفرینش و برهان نظم برای اثبات وجود خداوند است که جناب مفضل در رویارویی با توهین های کافرانه و مادیگرایانه ابن ابوالاوجاء در مورد خداوند قرار گرفته و در صدد کسب آموزشهای لازم از طریق امام صادق (علیه السلام) برمی آید. مقاله حاضر با هدف واکاوی و استخراج روشهای آموزشی نهفته در این حدیث و ارائه چارچوبی برای تطبیق آن با متدهای آموزشی معاصر نگاشته شده است. روش تحقیق توصیفی-تحلیلی بوده و با بررسی دقیق جلسات چهارگانه املا شده بر مفضل، تلاش می شود تا اصول آموزشی امام (علیه السلام) مانند آموزش مبتنی بر مشاهده، پرسش و پاسخ هدفمند، استدلال از تنوع گونه های طبیعی کلی و جزئی در زمین و آسمان، شناسایی شوند. نتایج نشان می دهد که رویکرد تربیتی امام (علیه السلام) ماهیتی تطبیقی و بین رشته ای داشته و می تواند الگویی موثر برای آموزش مفاهیم انتزاعی توحید در آموزشهای دینی و فلسفی امروز باشد.