نقش هوش مصنوعی بر مفهوم 'انسان بودن' در فلسفه اخلاق در دروس معارف اسلامی

این پژوهش به تحلیل تاثیر هوش مصنوعی (ai) بر مفهوم 'انسان بودن' در زمینه فلسفه اخلاقی در دروس معارف اختصاص دارد. با پیشرفت‌های چشمگیر در این حوزه، پرسش‌های بنیادینی درباره‌ی جایگاه انسان در دنیای مدرن مطرح می‌شود، از جمله اینکه آیا هوش مصنوعی می‌تواند به ویژگی‌های انسانی مانند آگاهی، آزادی اراده و مسئولیت اخلاقی دست یابد.روش: این نوشتار با روش توصیفی-تحلیلی مفاهیم اساسی چون آگاهی، عقل، آزادی اراده و مسئولیت اخلاقی، توانایی‌های هوش مصنوعی در تقلید یا دستیابی به ویژگی‌های انسانی بررسی شد.یافته ها: در این راستا، نظریات فیلسوفانی چون جان سیرل و آلن تورینگ مورد بررسی قرار گرفته و مفاهیمی چون 'استدلال چای‌خانه' و آزمون تورینگ تحلیل شده اند. همچنین به چالش‌های اجتماعی و فلسفی ناشی از جایگزینی انسان‌ها در مشاغل و تعیین مرز میان انسان و ماشین پرداخته و اهمیت تنظیم مسئولیت‌های اخلاقی برای هوش مصنوعی را مورد تاکید قرار می‌دهد. هوش مصنوعی علی‌رغم توانایی در پردازش، یادگیری و تصمیم‌گیری الگوریتمی، فاقد آگاهی ذاتی و اراده‌ی آزاد انسانی است.نتیجه گیری: درنتیجه‌گیری به لزوم بازنگری در مفاهیم سنتی انسان بودن و ایجاد چارچوب‌های اخلاقی و قانونی جدید برای مدیریت هوش مصنوعی اشاره دارد تا این تکنولوژی به‌طور مسئولانه و انسانی توسعه یابد.