آسیب‌شناسی تفسیرعصری قرآن مبتنی بر انتظار بشر از دین

امروزه تفسیر عصری به عنوان یکی از رویکردهای مهم در تفسیر به شمار می رود که در تفسیر ترتیبی و موضوعی قرآن شکل گرفته است. تفسیر عصری در سه محور مطرح است: خدا، انسان و انتظار بشر از دین. محور سوم که از محور دوم نیز تاثیر پذیرفته است، و نقد روش شناختی آن مورد بحث این نوشتار است. این رویکرد در تفسیر مبتنی بر محدود انگاری گزاره های قرآنی و نگاه برون به آن ها، تکیه بر دستاوردهای صرفا تجربی و تاکید بر این دستاوردها در حل تعارض علم و دین، و تجویز راهیابی خطا در آیات قرآن است. اما نقد روش شناختی این سه رویکرد نیز به این ترتیب است: رویکرد اول، موضوعات قرآن را محدود به عرصه ارتباط با خدا کرده است. رویکرد دوم منابع معرفتی را محصور در منبع تجربه و نیازهای انسان را هم محصور در نیازهای مادی قرار داده است. رویکرد سوم نیز راهیابی خطا در گزاره های قرآنی را تجویز کرده و اعتماد به قرآن را مخدوش می سازد.