کاربرد فناوری‌های نوین در آموزش الهیات: از آموزش حضوری تا کلاس‌های هوشمند

تحولات فناورانه در دهه‌های اخیر، نظام آموزشی را در ابعاد مختلف دگرگون ساخته است. آموزش الهیات و معارف اسلامی، به‌عنوان دانشی مبتنی بر تربیت معنوی و تعقل، در مواجهه با فناوری‌های نوین نیازمند بازنگری در روش‌های تدریس است. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر و چالش‌های کاربرد فناوری در آموزش الهیات انجام شده است. روش تحقیق از نوع توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه‌ای است. یافته‌ها نشان می‌دهد فناوری‌هایی مانند سامانه‌های مدیریت یادگیری (lms)، کلاس‌های هوشمند، محتوای چندرسانه‌ای و شبکه‌های آموزشی مجازی، در صورت استفاده هدفمند، موجب افزایش مشارکت، تعامل و درک عمیق‌تر از مفاهیم دینی می‌شوند. در عین حال، چالش‌هایی چون سطحی‌نگری، کاهش تعامل حضوری و ضعف مهارت فناورانه استادان نیز وجود دارد. نتیجه آن‌که بهره‌گیری از فناوری در آموزش الهیات زمانی اثربخش خواهد بود که میان ابزارهای نوین و غایت تربیت دینی هماهنگی برقرار گردد.