تاثیر تدریس با رویکرد الهی-فرهنگی بر یادگیری، مسوولیت پذیری اجتماعی و تعهّد نیروی انسانی با تاکید بر ضرورت ها

باتوجّه به فرهنگ حاکم بر جامعه که فرهنگ ایرانی-اسلامی است، تدریس با جهت‌گیری الهی و فرهنگ اسلامی به‌عنوان یک رویکرد مبتنی بر اصول اسلامی در دانشگاه‌ها می‌تواند یک راهکار قابل توجّه برای ارتقاء و اعتلای جامعه اسلامی و ترویج ارزش‌های دینی باشد. لذا شناسایی و معرّفی مهم‌ترین عوامل کلیدی موفّقیت در تدریس با جهت‌گیری الهی و فرهنگ اسلامی در دانشگاه‌های کشور امری اجتناب‌ناپذیر است. بر این اساس پژوهش حاضر به روش توصیفی-تحلیلی در صدد پاسخ به این پرسش است که «اهمّیت و ضرورت تدریس با رویکرد الهی-فرهنگی در دروس تخصّصی چیست؟» یافته های پژوهش نشان داد که؛ تدریس با جهت‌گیری الهی-فرهنگی یکی از بهترین روش‌ها برای ایفای نقش تربیتی استاد است که در حقیقت آموزش دروس تخصّصی به فراگیران (دانشجویان) به‌گونه‌ای است که فراگیر به خداشناسی، دین‌داری و خودباوری نزدیک‌تر شود. این در حالی است که آموزش سنّتی اغلب بر انتقال اطلاعات علمی و مهارتی متمرکز است و به ابعاد هویتی، معنوی و فرهنگی دانش‌آموزان کمتر توجّه می‌شود. رویکرد الهی-فرهنگی با تاکید بر پیوند میان آموزه‌های الهی، ارزش‌های فرهنگی و محتوای درسی، زمینه‌ی درک عمیق‌تر و ارتقای مهارت‌های اخلاقی و هویتی فراگیران را فراهم می‌کند. نتایج پژوهش بیانگر این است که این رویکرد ضمن تقویت یادگیری پایدار، به افزایش مسوولیت‌پذیری اجتماعی و تربیت نیروی انسانی متعهّد کمک می کند