یادگیری ترکیبی چندزبانه در آموزش قرآن: مطالعه موردی دانش‌آموزان با گویش محلی کردستان و بلوچستان

آموزش قرآن به دانش‌آموزان دارای گویش محلی در ایران همواره با چالش‌های زبانی و فرهنگی همراه بوده است. در مناطق کردستان و بلوچستان، تفاوت‌های زبانی و گویشی موجب می‌شود دانش‌آموزان درک متفاوتی از مفاهیم قرآنی داشته باشند و گاه دچار کج‌فهمی شوند. پژوهش حاضر با هدف بررسی کاربرد مدل‌های یادگیری ترکیبی مبتنی بر محتوای چندزبانه در آموزش قرآن به این گروه از دانش‌آموزان انجام شده است. روش پژوهش کیفی اسنادی و تحلیلی است و داده‌ها از منابع داخلی و خارجی گردآوری و تحلیل شده‌اند. یافته‌ها نشان می‌دهند که یادگیری ترکیبی (ترکیب آموزش حضوری و دیجیتال) در کنار محتوای چندزبانه می‌تواند به رفع کج‌فهمی‌های زبانی، افزایش انگیزه یادگیری، و تقویت هویت دینی دانش‌آموزان کمک کند. مطالعه موردی در کردستان و بلوچستان نشان داد که استفاده از محتوای چندزبانه (فارسی کردی و فارسی بلوچی) در کنار آموزش حضوری و محتوای دیجیتال، موجب افزایش مشارکت دانش‌آموزان و بهبود درک مفاهیم قرآنی شد. نتیجه‌گیری پژوهش تاکید می‌کند که مدل یادگیری ترکیبی مبتنی بر محتوای چندزبانه می‌تواند الگویی نوین برای آموزش قرآن در مناطق دو زبانه ایران باشد و به سیاست‌گذاران آموزشی کمک کند تا برنامه‌های موثرتری طراحی کنند.