نقش و تاثیر آیت الله بهاء الدینی بر انقلاب اسلامی

آیت‌الله سید رضا بهاءالدینی (1327ق–1376ش) از عالمان برجسته اخلاق، عرفان و فقه در حوزه علمیه قم بود که با نفوذ معنوی و تربیتی خود تاثیر قابل‌توجهی بر نسل روحانیون و طلاب پیش از انقلاب اسلامی داشت. گرچه وی مستقیماً در فعالیت‌های سیاسی ظاهر نمی‌شد، اما از طریق تربیت شاگردان، تقویت روحیه دینی و انقلابی، و ترویج اندیشه‌های معنوی و اخلاقی، زمینه‌ساز رشد فکری و اعتقادی نیروهای انقلابی گردید. بهاءالدینی با تاکید بر تزکیه نفس، خودسازی و پایبندی به ولایت فقیه، نقش مهمی در شکل‌گیری بینش دینی و سیاسی طلاب ایفا کرد. بسیاری از شاگردان و مریدان او بعدها در صفوف اصلی انقلاب اسلامی و نظام جمهوری اسلامی ایران جای گرفتند. حمایت معنوی ایشان از امام خمینی(ره) و نهضت اسلامی، و نیز نفوذ کلام و شخصیت اخلاقی‌اش در میان مردم و روحانیون، سبب شد که حضورش به عنوان یکی از پشتوانه‌های معنوی انقلاب تلقی شود.در مجموع، نقش آیت‌الله بهاءالدینی را می‌توان در سه محور خلاصه کرد:1-تربیت نیروهای مومن و انقلابی در حوزه علمیه قم2-تثبیت ارزش‌های اخلاقی و معنوی در جریان انقلاب3-پشتیبانی فکری و روحی از رهبری امام خمینی(ره)