تحلیلی بر شیوه های آموزش تطبیقی در خداشناسی با محوریت آیات خلقت انسان

آموزش خداشناسی در طول تاریخ جامعه بشری به عنوان یکی از موضوعات مهم و تاثیر گزار معرفتی در حوزه های مختلف فردی و اجتماعی بوده است. انتقال آموزش الاهیاتی با وجود لایه های مختلف فهم و استعداد بشر و وجود موانع درونی و بیرونی ، شیوه های آموزشی متفاوتی را به همراه داشته است، از سویی می توان ادعا داشت روانشناسی خلقت خداوندی این آموزش را از طریق پیامبرگرامی اسلام در قالب قرآن کریم و با توجه به سلسله فهم بشر به طور مستقیم و غیر مستقیم در تعلیم و تعلم و تربیت بیان داشته است. مقاله حاضر با روش توصیفی و تحلیلی و با تمرکز بر موضوع تجربی و حسیِ خلقت انسان به برخی شیوه های آموزشی همچون پرسش و پاسخ، موضوع محور و سوال محور ، تحقیق محور ، تفکر محور ، روش شخصی سازی نعمت و... به اثبات خداشناسی پرداخته است و معتقد است مدل و الگو خلقت بشر، ساده ترین و عمیق ترین موضوع هستی شناسانه در نظام آموزش ابتدایی، متوسطه و دانشگاهی به فراخور فهم آنها است