نقش شخصیتی معلم در آموزش تعالیم دینی

نقش شخصیتی معلم در آموزش تعالیم دینی، فراتر از انتقال مفاهیم صرف و نقشی کاملاً محوری و تاثیرگذار است. در این عرصه، معلم تنها یک مدرس نیست، بلکه خود، تجسم عینی و الگوی عملی باورها و ارزش‌هایی است که تدریس می کند. آموزه های دینی و اخلاقی، امری انتزاعی نیستند و زمانی در جان و ذهن متربی نفوذ می‌کنند که در رفتار، منش و گفتار معلم متجلی شده باشند. دانش آموز هنگامی که صداقت، مهربانی، عدالت و صبر را در وجود معلم خود ببیند، برای پذیرش و عمل به این تعالیم، اشتیاق و اعتماد بیشتری پیدا می کند. بنابراین، معلمِ معارف، پیش از آنکه با کلمات آموزش دهد، با شخصیت خود آموزش می دهد. این هماهنگی بین 'قول' و 'حال' معلم، باعث می شود کلاس درس به محیطی زنده و پویا تبدیل شود که ایمان و اخلاق در آن نه به عنوان مجموعه ای از بایدها و نبایدها، بلکه به عنوان یک سبک زندگی جذاب و قابل دسترس ارائه می گردد. در حقیقت مقاله حاضر با روش توصیفی-تحلیلی، به دنبا اثبات این مسئله تاثر تربیتی یک معلم شایسته در حوزه دین، ماندگارتر و عمیق تر از هر کتاب و سخنرانی است، چرا که او با ایجاد یک ارتباط عاطفی و معنوی اصیل، زمینه درونی شدن ارزش ها و ساختن هویتی دینی در دانش آموزان را فراهم می سازد.