توحید، غایت و هدف علم آموزی در تمدن اسلامی فلسفه و ماهیت علم در آموزش معارف دینی

معارف دینی یکی از ارکان بنیادین نظام‌های تربیتی در جوامع اسلامی است که هدف آن تربیت انسان متعهد، اخلاق‌مدار و معنوی می‌باشد. پژوهش حاضر بر موضوع هدف علم آموزی در تمدن اسلامی و به عبارتی فلسفه و ماهیت علم در آموزش معارف اسلامی متمرکز است که با جمع آوری اطلاعات از روش فیش برداری و مطالعۀ منابع کتابخانه ای و توصیفی- تحلیلی استفاده شده است.این مقاله با رویکرد علمی–پژوهشی به بررسی چهار محور اساسی می‌پردازد: فلسفه آموزش دینی، تاریخچه آن در تمدن اسلامی و ماهیت علم دینی ،تحلیل روانشناختی غایت توحیدی علم‌آموزی . نتایج نشان می‌دهد که آموزش دینی نه صرفاً انتقال دانش، بلکه فرآیندی برای هدایت و تربیت جامعه انسانی با محوریت توحید بوده و غایت علم در فرآیند تعلیم و تربیت رساندن بشر به مراحلی از توحید عملی است تا بتواند زمینه ها و مولفات تمدن الهی و بشری را فراهم نماید. همچنین غایت توحیدی به عنوان یک نظام روان‌شناختی یکپارچه‌ساز از طریق ساخت‌بخشی معنایی ،خلق هدفی فراتر از خود ،ارائه چارچوب اخلاقی روشن ،ایجاد شبکه عمیق تعلق تولید انگیزش درونی پایدار عمل می کند.