«تبیین نقش زبان بدن در ارتقاء دانش تربیتی و تکوین شخصیت معلم از منظر قرآن کریم»

در نظام تعلیم و تربیت اسلامی، شخصیت معلم مهم‌ترین عامل اثرگذار در فرآیند یاددهی و یادگیری است. قرآن کریم معلم را نه صرفاً ناقل دانش، بلکه الگوی زیست مومنانه و تجسم ایمان می‌داند. از این منظر، «زبان بدن» در قرآن صرفاً نشانه‌ای رفتاری نیست، بلکه ابزار تکوین و انتقال معناست؛ بدنی که در خدمت ایمان و تربیت قرار می‌گیرد. پژوهش حاضر با رویکردی تحلیلی تفسیری، به تبیین نقش زبان بدن در تکوین شخصیت معلم از منظر قرآن کریم می‌پردازد. روش تحقیق، تحلیل کیفی آیات مرتبط با رفتار، هیئت، نگاه، چهره، خضوع و سکوت مومنان و رسولان است که در سیاق تعلیم و تذکّر الهی آمده‌اند. یافته‌ها نشان می‌دهد که قرآن کریم، تعلیم را امری وجودی معرفی می‌کند که در آن، حضور و کردار معلم بازتاب ایمان اوست.. بدنِ مومن، با تجسد ایمان در رفتار، زمینه‌ساز تکوین شخصیت تربیتی می‌شود و مخاطب را پیش از گفتار، با حقیقت ایمان مواجه می‌سازد. نتیجه آن‌که در منظر قرآن، معلمِ مومن با زبان بدنِ خاشع، صبور و متوازن خویش، پیام‌آور تعلیم الهی است و بدن او متن زنده‌ی ایمان است.