تحلیل محتوای دین و زندگی، پایۀ دوازدهمِ انسانی، درس ششم، سنت های خداوند در زندگی

نیاز به معارف اسلامی در تمام سطوحِ سنّی و مقاطع تحصیلی از جمله نیازهای بنیادی در نظام آموزشی است؛ و دین و زندگی عنوانی مناسب برای تبیینِ دروسِ معارف در دورانِ متوسطه می‌تواند باشد. یکی از معارف بلند قرآنی، سنِت‌های الهی است که هم درنظام تکوین و هم در نظام تشریع و حوزه زندگی فردی و اجتماعی بر منبای توحیدِ اجتماعی، در زندگیِ آدمیان ظهوری پُر رنگ دارد. این پژوهش به یکی از دروسِ دین و زندگی در مقطعِ متوسطۀ دوم رشته علوم انسانی، تحت عنوان: سنّت‌های خداوند در زندگی، با روشِ توصیفی _ تحلیلی و کتابخانه‌ای و با استفاده ازمنابعِ تفسیری ، به بررسی و نقد و تحلیل محتوای این درس پرداخته تا روشن سازد که فهمِ درست از سنت‌های الهی در قرآن، چه از منظر تکوین و چه تشریع، در زندگی فردی و اجتماعی آدمی چه تاثیری می‌تواند داشته باشد. یافته‌های تحقیق نشان می‌دهد اولاً، سنّت را باید در مفهوم جامع آن در ارتباط با کل هستی و آن گاه در زندگی انسان در حوزه فردی و اجتماعی، از منظرِ توحید اجتماعی، ملاحظه کرد. لازمۀ این امر فهم درست از قضا و قدر یا تقدیر الهی در نظام تکوین، و نیز درک درست از اختیار در حوزه افعال آدمی در نظام تشریع است. ثانیاً، برای شناخت و فهمِ درست سنّت‌های الهی در نظام تکوین و تشریع، باید آن را به عنوان یک امر بین الاذهانی در ارتباط با سایر معارف و علوم بشری دید. این امر کمکی برای انسِ با قرآن و کاربردی کردن آن در زندگی است.