نقش معلم الهیات در شکل‌گیری هویت دانش‌آموزان و تاثیر آن بر آینده فردی و اجتماعی آنان: یک مطالعه مروری نقدی

این مقاله مروری به بررسی نقش معلم الهیات در شکل‌گیری هویت دانش‌آموزان و تاثیر آن بر آینده فردی، اخلاقی و اجتماعی آنان می‌پردازد. با استفاده از روش تحلیل انتقادی و مرور سیستماتیک ادبیات علمی در حوزه‌های روان‌شناسی تربیتی، جامعه‌شناسی دین و آموزش الهیاتی، این پژوهش نشان می‌دهد که معلم الهیات نه‌تنها انتقال‌دهنده دانش دینی است، بلکه به‌عنوان یک الگوی وجودی، در شکل‌دهی به سویه‌های هویت دینی، اخلاقی، فرهنگی و حتی سیاسی دانش‌آموزان نقشی تعیین‌کننده ایفا می‌کند. یافته‌های این مطالعه بر پایه تحلیل شخصی نویسنده که مبتنی بر داده‌های کیفی و کمّی جمع‌آوری‌شده در سال‌های اخیر است حاکی از آن است که موثرترین معلمان الهیات، کسانی هستند که از اصالت وجودی و حضور اخلاقی برخوردارند و بین محتویات تدریس و زندگی شخصی خود هماهنگی معناداری ایجاد می‌کنند. این مقاله با استناد به نظریه‌های هویت اریکسون (1968)، مارسیا (1966) و جنسن (2002)، استدلال می‌کند که دوران نوجوانی که در آن بحران هویت رخ می‌دهد زمان طلایی برای درونی‌سازی ارزش‌های دینی است، و معلم الهیات می‌تواند نقش «راهنما هویت» را ایفا کند. در پایان، پیشنهاداتی برای بازتعریف نقش معلم الهیات در نظام‌های آموزشی معاصر، تقویت شایستگی‌های وجودی-اخلاقی معلمان و بازطراحی برنامه‌های درسی الهیاتی ارائه می‌شود.