بازنگری در روشمندی تعاملی در تدریس معارف اسلامی: تحلیل کارآمدی الگوی گفت‌وگویی در ارتقای فهم عینی و شفاف متون دینی

روشمندی تعاملی به‌عنوان یکی از رویکردهای نوین در آموزش معارف اسلامی، ظرفیت آن را دارد که فرایند یادگیری را از سطح انتقال گزاره‌های نظری به سطح کنش معنا‌محور و مشارکتی ارتقا دهد. پژوهش حاضر با هدف بازخوانی و تحلیل الگوی گفت‌وگویی و نقش آن در ایجاد فهم عینی از متون دینی انجام شده است. روش تحقیق توصیفی تحلیلی است و داده‌ها از طریق بررسی اسناد علمی و منابع معتبر در حوزه تعلیم‌وتربیت و مطالعات دینی گردآوری شده است. یافته‌ها نشان می‌دهد که گفت‌وگو به‌مثابه سازوکار آشکارسازی ابهام‌ها، پیوند تجربه زیسته با مفاهیم دینی، و ایجاد فرایند تفسیر جمعی، نقشی بنیادین در تحقق فهم روشن و شفاف دارد. بر مبنای جستار صورت گرفته، گفت‌وگو محل وقوع فهم است؛ هرچه تعامل عمیق‌تر و ساخت‌یافته‌تر باشد، فهم دینی روشن‌تر و کاربردی‌تر خواهد شد. روشمندی تعاملی می‌تواند شکاف میان «دانش انتزاعی» و «فهم عینی» را در آموزش معارف اسلامی برطرف کند.