نقش فناوری‌های نوین آموزشی در ارتقای آموزش الهیات و تربیت معلمان در دانشگاه فرهنگیان

تحولات سریع فناوری در دهه های اخیر، نظام‌ های آموزشی را با چالش ها و فرصت‌ های تازه‌ ای روبه ‌رو کرده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش فناوری‌های نوین آموزشی، از جمله آموزش های مجازی، هوش مصنوعی، پلتفرم‌ یادگیری (lms) و رسانه‌های دیجیتال، در ارتقای آموزش الهیات انجام شده است. با توجه به ضرورت تحول در نظام آموزش دینی و تربیت معلمان در دانشگاه فرهنگیان، این پژوهش تلاش دارد نشان دهد که چگونه فناوری‌های نوین آموزشی می‌تواند به ابزاری برای تعمیق یادگیری، افزایش مشارکت و تقویت تفکر انتقادی در آموزش الهیات تبدیل شود. روش پژوهش، توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه‌ای است. این پژوهش سعی دارد با بررسی یافته های علمی و تجربیات آموزشی، الگویی نظری برای تلفیق فناوری با آموزش دینی ارائه دهد. نتایج نشان می‌دهد که کاربرد هدفمند فناوری‌های تعاملی موجب افزایش مشارکت یاد گیرندگان، تعمیق فهم مفاهیم دینی و ارتقای توانمندی های حرفه‌ای معلمان می‌شود. همچنین استفاده از ابزارهای مجازی و دیجیتال، زمینه باز آفرینی محتوای دینی، افزایش جذابیت فرایند آموزش و توسعه‌ مهارت های تفکر انتقادی را فراهم می‌سازد. در نهایت، پژوهش حاضر پیشنهاد می‌کند که بهره‌گیری آگاهانه از فناوری‌های آموزشی در آموزش الهیات، می‌تواند به توازن میان عمق معنوی و پویایی یادگیری منجر شود.