اهمیت درس کارورزی دانشجو معلمان در رشته الهیات دانشگاه فرهنگیان

هدف از این پژوهش، بررسی اهمیت درس کارورزی در فرآیند تربیت حرفه‌ای دانشجو معلمان رشته الهیات در دانشگاه فرهنگیان است. با توجه به نقش کلیدی معلمان در شکل‌دهی به هویت دینی، اخلاقی و فرهنگی دانش‌آموزان، به‌ویژه در دروس معارف اسلامی، ضرورت دارد که دانشجو معلمان این حوزه علاوه بر تسلط نظری، از مهارت‌های عملی و تربیتی لازم نیز برخوردار باشند. درس کارورزی به ‌عنوان یکی از مولفه‌های اصلی برنامه درسی تربیت معلم، بستری برای تجربه زیسته نقش معلمی، تمرین مهارت‌های آموزشی، و مواجهه با موقعیت‌های واقعی کلاس درس فراهم می‌آورد. روش تحقیق در این مطالعه، توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه آماری شامل کلیه دانشجو معلمان رشته الهیات دانشگاه فرهنگیان استان چهارمحال و بختیاری بوده و نمونه‌ای به حجم 30 نفر به‌صورت هدفمند انتخاب شده است. ابزار گردآوری داده‌ها، پرسشنامه محقق‌ساخته‌ای درباره برنامه درس کارورزی بود که روایی آن با نظر متخصصان تایید و پایایی آن با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ 0.94 محاسبه شد. برای تحلیل داده‌ها از آزمون t مستقل استفاده گردید. یافته‌های پژوهش نشان داد که بین نقش و اهمیت کارورزی به‌عنوان بخشی از آموزش دروس الهیات، از نظر متغیرهای جنسیت و مکان کارورزی تفاوت معناداری وجود ندارد. نتایج همچنین تایید می‌کند که کارورزی نقش موثری در ارتقای کیفیت آموزش دروس الهیات، رشد حرفه‌ای دانشجو معلمان، و تقویت نگرش مثبت آنان نسبت به حرفه معلمی دارد. بر این اساس، توجه به طراحی هدفمند، اجرای اثربخش و حمایت مستمر از فرآیند کارورزی در رشته الهیات، می‌تواند زمینه‌ساز تربیت معلمان دینی توانمند و متعهد در نظام آموزش و پرورش کشور باشد.