بازتاب معماری بومی در هویت و ارزش شهرهای معاصر

جایگاه معماری با شناخت عوامل تشکیل دهنده آن آغاز می شود که این عوامل شامل شناخت محیط، فرهنگ، تاریخ، مصالح موجود در محیط و غیره می باشند. معماری بومی در شکل گیری سکونتگاه های انسان، موضوعی است که تاریخی به بلندای تاریخ انسان دارد. انسان از گذشته بسیار دور بر آن بوده تا سکونت گاه خود را با مصالح موجود در محیط نزدیک خود و سازگار با اقلیم موجود بسازد. در عصر حاضر امکانات، پیشرفت تکنولوژی و بازتاب های آنها بر زندگی، باعث صنعتی شدن عصر حاضر گردیده و از طرفی فرهنگ معماری امروزه به شکل یک جسم بی روح پیش روی ماست. لذا برای باز گردانی روح به بناها و شهرهایمان باید راه حل ارئه گردد. می توان با مشارکت دادن و آگاه کردن مردم، کمک موثر و مفید برای احیای معماری بومی کرد تا بتوانیم به بنا ها و شهرهایمان روحی تازه ببخشیم.

reflection of vernacular architecture in the identity and value of contemporary cities

architecture s position begins with understanding its constituent factors, including the recognition of the environment, culture, history, available materials in the environment, and so forth. indigenous architecture, in the formation of human settlements, is a subject as old as human history. humans, since the distant past, have aimed to construct their dwellings using materials available in their nearby environment and compatible with the existing climate. in the present era, the capabilities and advancements in technology, along with their reflections on life, have led to the industrialization of modern times. consequently, contemporary architectural culture presents itself as a soulless entity. therefore, solutions must be offered to restore spirit to our buildings and cities. by involving and educating the public, effective and beneficial assistance can be provided for the revival of indigenous architecture, enabling us to imbue our buildings and cities with new life.