بررسی خواص مکانیکی بتن ژئوپلیمری با افزودنی oat

بتن‌های ژئوپلیمری به‌عنوان یک جایگزین مناسب برای بتن‌های سنتی بر پایه سیمان پرتلند شناخته می‌شوند‌. یکی از چالش‌های اصلی در تولید و استفاده از بتن‌های ژئوپلیمری‌، بهبود خواص مکانیکی‌، دوام و کارایی آن‌ها می‌باشد‌. هدف اصلی این تحقیق‌، شناسایی و تحلیل تاثیرات ماده جانبی صنعتیoat بر خواص فیزیکی‌،مکانیکی وهمچنین ارزیابی اثرات آن بر دوام و پایداری این نوع بتن‌ها می‌باشد‌. در این پژوهش بتن‌ژئوپلیمری از درصدهای مختلفoat(0 تا 20 درصد) و تحت دماهای عمل‌آوری (25 درجه سانتیگراد)ساخته شد.خواص مکانیکی و دوام به ترتیب با آزمون‌های مقاومت فشاری و کششی در سن 28 روز و دوام در محیط اسید(اسیدسولفوریک5%)ارزیابی شد. تحلیل جامع خواص بتن ژئوپلیمری نشان می‌دهد که تاثیر مقدار افزودنی oat بر عملکرد آن کاملاً حیاتی است. بهترین نتایج در نمونه oat 10% مشاهده می‌شود که بالاترین مقاومت فشاری (48.75 مگاپاسکال) و بهترین عملکرد را در بین نمونه‌ها دارا می‌باشد. اما در شرایط نامناسب (مانند نمونه oat 17%) با افزایش مقدار oat و دمای عمل‌آوری منجر به کاهش شدید مقاومت (15.85 مگاپاسکال) و افزایش تخلخل می‌شود. این نتایج ثابت می‌کند که برای دستیابی به بهترین عملکرد، ترکیب بهینه این دو عامل ضروری است.

investigation of mechanical properties of geopolymer concrete with oat admixture

geopolymer concretes are recognized as a suitable alternative to conventional portland cement-based concretes. one of the primary challenges in the production and application of geopolymer concretes lies in enhancing their mechanical properties, durability, and workability. the main objective of this study is to identify and analyze the effects of the industrial by-product oat on the physical and mechanical properties of geopolymer concrete, as well as to evaluate its influence on the material’s durability and sustainability. in this research, geopolymer concrete was produced using varying percentages of oat (0% to 20%) and cured at ambient temperature (25°c). mechanical properties and durability were assessed through compressive and tensile strength tests at 28 days, and acid resistance testing in a 5% sulfuric acid environment, respectively. comprehensive analysis of the geopolymer concrete properties demonstrates that the amount of oat additive critically influences its performance. the optimal results were observed in the oat10% specimen, which exhibited the highest compressive strength (48.75 mpa) and superior overall performance among all mixtures. however, under unfavorable conditions such as in the oat17% specimen increasing the oat content combined with ambient curing led to a significant reduction in strength (15.85 mpa) and an increase in porosity. these findings confirm that achieving optimal performance requires a carefully balanced combination of oat dosage and curing conditions.