پویایی‌های تاب‌آوری امنیت آب شهری در برابر تغییرات جهانی: تحلیل چارچوب‌های حکمرانی و سرمایه‌های اجتماعی-فیزیکی

شهرها به‌عنوان مراکز نوآوری اجتماعی-اقتصادی، همزمان با چالش‌های فزاینده‌ای در تامین خدمات حیاتی مانند آب مواجه هستند. امنیت آب شهری دیگر تنها به دسترسی فیزیکی به منابع آب محدود نمی‌شود، بلکه به‌عنوان یک مفهوم چندبُعدی شامل دسترسی، کیفیت، قابلیت اطمینان، تداوم و مقرون‌به‌صرفه بودن خدمات آب برای شهروندان است. این مقاله به‌منظور تحلیل تاب‌آوری امنیت آب شهری در مواجهه با تغییرات جهانی و اختلالات اقلیمی تدوین شده است. تحقیق حاضر از دو چارچوب نظری «مدل پویایی سیستم‌های کوپل‌شده طبیعی-انسانی-مهندسی» (cnhe) و «چارچوب سبد سرمایه‌ها» (cpa) برای تحلیل هفت شهر در چهار قاره استفاده کرده است. یافته‌ها نشان می‌دهند که تاب‌آوری امنیت آب شهری نتیجه تعامل پیچیده پنج نوع سرمایه (منابع آب، زیرساخت‌ها، مالی، حکمرانی و سازگاری اجتماعی) است که در برابر رژیم‌های اختلال تصادفی (مانند خشکسالی، سیل و بحران‌های اجتماعی) قرار دارند. نتایج شبیه‌سازی‌ها نشان می‌دهند که تاب‌آوری آب شهری به‌طور غیرخطی و در قالب یک «چشم‌انداز تاب‌آوری» (resilience landscape) در طیفی از «ناامن و غیرتاب‌آور» تا «امن و تاب‌آور» قرار دارد. در برخی شهرها، سرمایه‌گذاری‌های کلان در زیرساخت‌ها و حکمرانی مناسب باعث افزایش تاب‌آوری می‌شود، در حالی‌که در دیگر شهرها، فقدان سرمایه‌های اجتماعی و طبیعی به دام‌های «فقر» یا «صلبیت» منجر شده است. این مطالعه بر لزوم انتقال به حکمرانی انطباقی، چندمرکزی و یادگیری‌محور تاکید دارد تا شهرها قادر به عبور از چالش‌های آینده شوند.