راهبرد جدید به هم‌بست آب-انرژی-غذا برای تبدیل زمین‌های کشاورزی کم‌بهره‌ور به نیروگاه‌های خورشیدی

برداشت آب بیش از نرخ تجدیدپذیری و در پی آن افت مستمر تراز آب زیرزمینی، مسئله‌ فراگیر بیشتر دشت‌های ایران است. در طی این سال‌ها دولت تمام تلاش خود را معطوف به تامین آب بیشتر کرده، بااین حال مشکل حل نشده است. باید پذیرفت تقاضای آب هیچ‌گاه متوقف نمی‌شود مگر آنکه بخشی از آب از چرخه تولید خارج گردد و استفاده از آن منفعت اقتصادی به دنبال نداشته باشد. مسئله دیگری که در چند سال اخیر گریبان بخش تولید کشور را گرفته، متناسب نبودن میزان عرضه و تقاضای برق، یا به اصطلاح ناترازی (کمبود) برق است. قوانین تکلیف شده به بخش‌های مختلف برای مشارکت در تولید برق تجدیدپذیر، گویای آن است که کشور در تکاپو برای تنوع‌بخشی به سبد تولید انرژی است. هر یک از مسائل درهم‌تنیده کمبود آب و برق، یکی از گره‌های پیوند آب_انرژی_کشاورزی را شکل می‌دهد و بخش‌های مختلف سیستم را مختل می‌کند، با این‌حال بهبود یکی از آنها بدون در نظر گرفتن تاثیرات آن بر سایر گره‌ها امکان‌پذیر نیست. هدف این مقاله بررسی ملاحظات و شرایطی است که در آن اگر زمین‌های با بهره‌وری پایین تولید، برای توسعه نیروگاه‌های خورشیدی استفاده شوند، در عین آنکه به ظرفیت نیروگاه‌های تجدیدپذیر کشور افزوده خواهد شد و مالک زمین از فروش برق سبز تولیدی به جای محصول کشاورزی سود خواهد برد، آب استفاده نشده برای آبیاری نیز از چرخه کسب منفعت اقتصادی خارج و غیرمولد خواهد شد.