اثر مدیریت نشت های نامرئی بر مدیریت منابع آب شرب شهرها ( مطالعات موردی )

در کشور هایی که جزء مناطق خشک دنیا هستند از جمله ایران، جلوگیری از هدر رفت آب از حساسیت خاصی برخوردار است. بر اساس آنالیز بالانس آب بر گرفته ازiwa ، قسمت عمده تلفات آب به هدررفت واقعی و نشت آب از شبکه های توزیع و انشعابات اختصاص می یابد. بر اساس تحقیقات دانشمندان، دبی و حجم نشت ناشی از عملیات نشت یابی فعال قابل محاسبه است ولیکن مشخص نیست که در نتیجه نشت یابی و جلوگیری از اتلاف آن چه میزان دبی و حجم برداشتی از منابع آب شرب را می توان کاهش داد بطوری که باعث کمبود آب برای مصرف کنندگان نشود. به این منظور منطقه یک کلانشهر کرمانشاه به عنوان بزرگترین و مهمترین پهنه ی تامین آب شرب کرمانشاه انتخاب و نتایج حاصل از عملیات نشت یابی در سال 1401 و تاثیر آن بر میزان کاهش تولید آب شرب این منطقه مورد بررسی قرار گرفت و در پایان حجم هدر رفت در اثر رفع نشت لوله ها براساس نتایج میدانی و با بهره گیری از نتایج تحقیقات و استاندارد ها، تعیین شد و از طرفی میزان کاهش تولید از منابع آب شرب شهر مذکور بگونه ای که کمترین تاثیر را بر کمبود و فشار آب شهر ایجاد کند تعیین و نتایج جهت تعیین رابطه ای میان این دو مورد بررسی قرار گرفت.