تحلیل الزامات حکمرانی بخش آب با استفاده از تحلیل ساختار حکمرانی صنایع شبکه‌ای با تمرکز بر بخش گاز

وجود شبکه‌ها در قالب بخش‌های انتقال و توزیع از مولفه‌های کلیدی یک صنعت شبکه‌ای به شمار می‌آید. از این منظر، صنایع شبکه‌ای بر اصول ثابت و مشترکی استوار هستند. اشتراک ماهیتی صنایع شبکه‌ای، در نظام حکمرانی این صنایع نیز بروز یافته و دستاوردهای هر یک از آنها را قابل‌تعمیم به دیگری کرده است. این مقاله به‌دنبال این است که بحران‌های آبی کشور را از پنجره حکمرانی به‌گونه کاملا متعاملانه با سایر صنایع شبکه‌ای مورد مطالعه قرار دهد. بدین صورت که صنعت گاز به‌عنوان یکی از شبیه‌ترین صنایع شبکه‌ای به آب، از لحاظ حکمرانی مورد مطالعه قرار می‌گیرد و در گام‌های بعدی، تعمیم آن به بخش آب را موشکافی می‌کند. فرایند پژوهش به این صورت است که تجربه کشورهای منتخب در حل مشکل ناترازی از طریق اصلاحات ساختاری در صنعت گاز با مفروض دانستن ماهیت شبکه‌ای این صنعت تحلیل می‌شود. در گام اول، روش تحلیلی-توصیفی مبتنی بر مطالعات کتابخانه‌ای برای تدوین چارچوب مفهومی پژوهش به‌کار گرفته شده و در گام دوم، با استفاده از مطالعات موردی چندگانه، ساختار حکمرانی شرکت‌های گازپروم روسیه، قطرانرژی و بوتاش ترکیه، بر اساس چارچوب نظری تحلیل می‌شود. یافته‌ها نشان می‌دهد که اصلاحات انجام شده در این کشورها مبتنی بر تفکیک سه سطح حکمرانی شامل سیاست‌گذاری، تنظیم‌گری و تصدی‌گری بوده است. بر اساس این نتایج، با در نظر گرفتن ساختار حکمرانی آب کشور، تحلیل تطبیقی صورت گرفته و توصیه‌های سیاستی به‌منظور ارتقای نظام حکمرانی آب در کشور در سطوح سه‌گانه یادشده، ارائه شده است.