ساختار حکمرانی آب کشور

حکمرانی آب به طیفی از سیستم‌های اجتماعی، سیاسی، اقتصادی و اداری گفته می‏شود که منابع آب و سیستم‏‌های انتقال آب را در سطوح مختلف جامعه مدیریت و توسعه می‌‏دهد. ازاین‏رو حکمرانی آب بیشتر در مورد روش های تصمیم‏‌‌گی ری است مانند اینکه چگونه، توسط چه کسی و تحت چه شرایطی این تصمیمات گرفته می‏‌شود می باشد. یکی از دلایل ناکامی در مسیر توسعه، نداشتن الگوی ملی و بومی برای حکمرانی متناسب با ارزش‌های اجتماعی و سازگار با شرایط فرهنگی و تاریخی ایران می‌‏باشد. آب به عنوان منبعی حیاتی و مشترک در قلب بسیاری از چالش های توسعه پایدار امنیت غذایی و تغییرات اقلیمی قرار دارد. پیچیدگی های فراینده در مد یر یت منابع آب نشان می دهد که رویکردهای صرفا فنی و بخشی دیگر پاسخگوی نیازهای کنونی نیستند . از این رو مفهوم حکمرانی آب به عنوان چارچوبی جامع که نهادها، سیاست ها و ذی نفعان را در تعامل با یکد یگر قرار می دهد اهمیتی روزافزون یافته است . مشکلات ناشی از کارکرد مدیریت منابع آب در ایران طی یک دوره زمانی به نس بت طولانی موضوعیت داشته و به تدریج آثار آن به خصوص در مشکلات ناشی از افت سفره های آب زیرزمینی، خشک شدن تعداد قابل توجهی از چشمه سارها و تغییر کارکرد رودخانه از دائمی به فصلی بروز یافته است. ازاین رو انتقاد از مدیریت منابع آب در ایران منحص ر به یک دوره زمانی، یک دولت یا چند مدیر نیست بلکه توجه دادن به چارچوب ها و فرآیندهایی است که سالیان سا ل در یک فرهنگ، اجتماع و فضای سیاسی خاص شکل گرفته و مدیران تنها آن را راهبری میکنند.