حکمرانی ومدیریت فرونشست در جنوب تهران با تلفیق داده های ژئو تکنیکی ولرزه ای انکساری

فرونشست زمین یکی از مهم‌ترین چالش‌های محیطی و شهری در جنوب تهران است که پیامدهای اقتصادی، اجتماعی و زیرساختی گسترده‌ای دارد. این پدیده، ناشی از کاهش حجم خاک و رسوبات آبرفتی، برداشت بی‌رویه آب‌های زیرزمینی، بارگذاری ناشی از ساختمان‌ها و فعالیت‌های عمرانی و همچنین تغییرات لرزه‌ای است. هدف این پژوهش، بررسی الگوهای فرونشست در جنوب تهران با تلفیق داده‌های ژئوتکنیکی و انکساری لرزه‌ای و ارائه چارچوبی برای حکمرانی و مدیریت شهری است.داده‌های ژئوتکنیکی شامل مشخصات خاک، تراکم، درصد رطوبت، عمق سفره‌های آب زیرزمینی و میزان نشست‌ها جمع‌آوری شد و تحلیل شدند. داده‌های انکساری لرزه‌ای طی ده سال گذشته برای شناسایی روندهای تغییرات ارتفاع زمین، ترک‌خوردگی‌ها و نقاط بحرانی فرونشست مورد استفاده قرار گرفتند. با استفاده از نرم‌افزارهای matlab ، arcgis، plaxis 3d، تحلیل‌های فضایی، آماری و شبیه‌سازی مکانیک خاک انجام شد.نتایج نشان می‌دهد که بیشترین نرخ فرونشست در نواحی با لایه‌های رسی ضخیم، تراکم پایین خاک و برداشت بی‌رویه آب‌های زیرزمینی رخ می‌دهد و نرخ فرونشست در برخی مناطق به حدود 25میلی‌متر در سال می‌رسد. تحلیل ترکیب داده‌های ژئوتکنیکی و انکساری لرزه‌ای امکان شناسایی مناطق حساس و فرونشست را فراهم می‌کند. یافته‌ها همچنین نشان می‌دهد که مدیریت موثر، سیاست‌گذاری شهری و برنامه‌ریزی حیاتی در کاهش ریسک فرونشست دارند. این پژوهش یک مدل علمی و مدیریتی یکپارچه ارائه می‌دهد که می‌تواند از تصمیم‌گیری شهری پشتیبانی کند، خطرات فرونشست را کاهش دهد و به برنامه‌ریزی توسعه پایدار شهری کمک نماید، و به عنوان یک مرجع برای مناطق شهری مشابه عمل کند.