تبین راهکار عملگرایانه در راستای رفع چالش های هماهنگی بین نهادی در حکمرانی مشارکتی منابع آب ایران

در این مقاله به بررسی چالش‌های هماهنگی و همکاری میان نهادهای مختلف مرتبط با مدیریت منابع آب در ایران پرداخته می‌شود. نهادهای متعدد مانند وزارت نیرو، وزارت جهاد کشاورزی، سازمان محیط زیست، شهرداری‌ها و شرکت‌های آب منطقه‌ای، هرکدام با ماموریت‌ها و قوانین متفاوت عمل می‌کنند که این امر باعث بروز تعارض منافع، موازی‌کاری و کاهش کارایی حکمرانی آب می‌شود. هدف مقاله، شناسایی موانع اصلی در هماهنگی نهادی و ارائه راهکارهایی برای بهبود همکاری بین‌نهادی در چارچوب حکمرانی مشارکتی آب است. روش تحقیق شامل بررسی اسناد بالادستی (قانون توزیع عادلانه آب، برنامه‌های توسعه کشور، سند حکمرانی آب) و تحلیل کیفی مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با کارشناسان حوزه آب است. نتایج نشان می‌دهد نبود نظام یکپارچه، ضعف شفافیت در قوانین، عدم وجود بانک اطلاعات مشترک و فشارهای سیاسی از مهم‌ترین موانع هماهنگی نهادی هستند. در پایان راهکارهایی مانند تقویت شورای عالی آب، استفاده از پلتفرم‌های دیجیتال تبادل داده، و توسعه مدل‌های حکمرانی مشارکتی پیشنهاد می‌شود.