بررسی روند ابزار فناوری کمکی در بهبود یادگیری و آموزش ریاضی دانش آموزان با نیازهای ویژه (مورد مطالعه: دانشجومعلمان دانشگاه فرهنگیان تهران)

استفاده از فناوری کمکی مانند فناوری های مبتنی بر تلفن همراه، واقعیت افزوده و برنامه های کاربردی نرم افزاری (مبتنی بر هوش مصنوعی) می‌تواند نقش موثری در آموزش و رفع نیازهای تحصیلی دانش آموزان با نیازهای ویژه در درس ریاضی داشته باشد. هدف این پژوهش، شناسایی روند پژوهشی ابزار فناوری کمکی در تقویت آموزش درس ریاضی دانش آموزان مذکور است. روش: در این پژوهش، از روش ترکیبی کیفی و کمی استفاده شد. مقالات مربوط به روندهای پژوهشی فناوری های کمکی منتشر شده بین سال‌های 2015 تا 2025، در پایگاه‌های داده scopus و ieee xplore، جستجو شدند.. جامعه آماری دانشجومعلمان دانشگاه فرهنگیان تهران است. این مطالعه بر اساس پرسشنامه های دریافتی از 175 دانشجومعلم دانشگاه فرهنگیان تهران تهیه شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از شاخص های آمار توصیفی، فراوانی و درصد استفاده شد. یافته ها: روندهای پژوهشی فناوری های کمکی شامل رباتیک، برنامه کاربردی، واقعیت افزوده، سیستم نهفته، فناوری مبتنی بر تلفن همراه و حسگرها است. نتایج نشان داد از نظر مشارکت کنندگان، فناوری های مبتنی بر تلفن همراه با میانگین امتیاز 37/4 از 5 و سیستم نهفته با میانگین 3 از 5 بیشترین و کمترین نقش فناوری های کمکی در ارتقای آموزش و یادگیری درس ریاضی کودکان با نیازهای ویژه را به خود اختصاص داده است. کمترین پراکندگی به نرم افزارهای کاربردی اختصاص دارد. نتیجه گیری: روندهای شناسایی شده در این تحقیق مربوط به تاکید روزافزون بر آموزش فراگیر و نقش فناوری کمکی در بهبود کیفیت و آموزش ریاضی دانش آموزان با نیازهای ویژه است.