تحلیل تلفیقی برخی از نظریه‌های روان‌شناسی شناختی و کاربرد آن‌ها در آموزش ریاضی: یک مطالعه مروری و تحلیلی

این پژوهش به صورت مروری و تحلیلی به بررسی نظریه‌های روانشناسی شناختی ژان پیاژه، لو ویگوتسکی و روانشناسی گشتالت پرداخته و کاربرد آن‌ها در آموزش ریاضی دانش‌آموزان ابتدایی را مورد تحلیل قرار می‌دهد. هدف پژوهش، ارائه چارچوبی تلفیقی برای طراحی آموزش ریاضی است که رشد شناختی، تعامل اجتماعی و ادراک کل‌نگر دانش‌آموزان را همزمان تقویت کند. در این چارچوب، آموزش متناسب با مرحله رشد شناختی کودکان به تثبیت مفاهیم پایه‌ای و تسهیل یادگیری انتزاعی کمک می‌کند، فعالیت‌های گروهی و گفتگوهای تعاملی باعث افزایش انگیزه و درک مفهومی عمیق‌تر می‌شوند و ارائه مسائل به صورت کل‌نگر و بینش‌محور تفکر تحلیلی و حل مسئله را تقویت می‌کند. تحلیل تلفیقی این نظریه‌ها نشان می‌دهد که طراحی فعالیت‌های آموزشی مبتنی بر تجربه عملی، همکاری گروهی و ادراک ساختاری مسائل، یادگیری ریاضی را عمیق‌تر، معنادارتر و پایدارتر می‌سازد و همزمان فرصت‌های رشد شناختی، اجتماعی و ادراکی دانش‌آموزان را فراهم می‌آورد. یافته‌ها همچنین بر نیاز به مطالعات میدانی و کاربرد تجربی این چارچوب در مدارس تاکید دارد.